طي شداين عمر توداني به چه سان   پوچ وپ ست  چونان باددمان

همه تقصيرمن است :اينک خود ميدانم

که نکردم فکريکه تامل ننمودم روز ساعتي ياآني

کودکي رفت به بازي به فراغت به نشاط         فارق ازنيک وبدومرگ وحيات

همه گفتندکنون تابچه است بگذاريدبخنددشادان.که دگرش فرصت خنديدن نيست بايدش خنديدن

من نپرسيدم هيچ هيچکس نيز هيچ نگفت:  نوجواني رفت به باز به فراغت به نشاط.................

همه گفتند بگذاريدجواني بکند بهره از عمر برد کامروايي بکند.

نه تفکرنه تعمق نه انديشه دمي                  عمر بگذشت به بي حاصلي ومسخرگي

چه تواني که زکف دادم مفت                      چه تواني که زکف دادم مفت...............

من نفهميدم وکس مرا هيچ نگفت               قدرت عهد شهاب ميتوانست مرا تا به خدايش ببرد

ان کسانيکه  نمي دانستند زندگي يعني چه رهنما يم بودند

عمرشان طي ميشد بيخودو بيهوده ومراميگفتند که چو آنان باشم فکر خوردن باشم   فکر گشتن باشم فکر تامين معاش فکر ثروت باشم فکر زندگي بي جنجال فکر همسر باشم ممممممممممممممممممم

صدافسوس که چون عمرگذشت معني اش مي فهمم

حال ميپندارم اي رفيق

پاي در دهحقايق بنهم بادلي آسوده فارق از شهوت وآز  حيدو کينه وبخل  مملو از عشق وحوانمردي وزهد

زره جنگ براي بدو ناحق پوشم                           ره حق پويم وحق جويم

وپس جق گويم آنچه آموخته ام                           بردگراننيز نکو آموزم

شمع راه دگران گردم وباشعله خويش                   ره نمايم به همه گرچه سرا پاسوزم

من شدم خلق که مثمر باشم                             يه چنين زائدوبي جوش وخروش

اي صد اقسوس که چون عمر گذشت معني اش مي فهمم

که اين سه روز از عمرم به چه ترتيب گذشت :

گودکي بي حاصل           نوجواني باطل

وقت پيري غافل

به زباني ديگر:

کودکي درغفلت             نوجواني شهوت

درکهولت حسرت

اما من.....................................................؟

 سخت نيست عين سادگي است.

 عشق عاشقانه هاي باد وگندم است .

اولين پناهگاه کودکي آخرين پناهگاه آدم است.

 زندگي زيباست حتي اگر کور باشي ؟

                           خوش آهنگ است حتي اگر کر باشي

                                                           مسحور کننده است حتي اگر فلج باشي؟

 امابی ارزش است                                                                           اگرثانيه ای اگر عاشق نباشي اگر مي دانستي دل ترک خورده ي من با ياد چشمان باراني ات شکسته تر مي شود هيچ گاه به من پشت نمي کردي اگر مي بيني کسي به روي تو لبخند نمي زند علت را در لبان فرو بسته خودت جستجو کن.

مرا به تنهایی نسپار که در پس آن تنها تر نخواهم شد .

دوست داشتنی ترین طعم زندگیم برای تو مینویسم

برای همین تویی که پاسخ یکی از سوالات امروزت این است که : من برای از تو نگفتن هنوز جوانم!

من چگونه از تو دور شوم ؟؟؟ تویی که آرام و بی صدا در دلم لانه کردی و حالا معصومانه به من نگاه می کنی ؟

تویی که تمام ذهنم را با یادت آغشته کرده ای ؟

نگاه تو آسودگی ست و آرامشی که مرا در یاد تو تسخیر می کند .

میدانی ! کاش میشد زیر بارانی که در دلم می بارید قدم می زدی و من فرصتی می یافتم تا حضورت را مرور کنم .

افسوس ..... تو نمی دانی اینجا پر از تکرار نام توست ....انگار اشیاء نام تو را زمزمه میکنند .

کاش میتوانستم صراحتم را در صداقت عجین کنم و بگویم دلم برایت تنگ است .   

عزیز غزلهای ننوشته ام  خودت بگو ...... تویی که سوژه و هدف زندگی ام شدی .....چه بنویسم در  این غروب بدرنگ ...... بی تو ؟؟؟؟

تو اولین و تنها کسی بودی که انگشتان احساسم را لمس کردی و بوسیدی و گفتی

تمام لبخند هایمان را به می بوسه غسل می دهی

و من دعا میکنم هرگز  رد پایمان از ساحل نگاه همدیگر محو نشود .

عزیزکم :مرا به تنهایی نسپار که در پس آن تنها تر نخواهم شد

مرا به آغوشت راه بده، مي خواهم براي اولين بار ببوسمت

 بيا چشمانمان را ببنديم

ميخواهم وقتي لبهاي معصوممان به هم گره ميخورد

 وهر دو از فرط لذت در آغوش يكديگر نفس نفس ميزنيم

از لذت بيانتهاي جسممان،

 وجود نامحدود زيبايي را با چشماني بسته تصور كنيم

چشمانت را باز كن

 لبهايمان از گرمي شهوت خشك شده اما گونههايمان از اشك خيس،

 ما ساعتهاست كه در آغوش يكديگر ميگرييم.

اي تنها هم آغوش من،

 بيا كه احساسم را برايت دست نخورده نگه داشتهام

بيا كه ميخواهم وقتي دستانم را به روي احساست ميگذارم،

از فرط لذت ، قطرههاي اشك بر گونههايم بدرخشد.

ميخواهم با اشكهايم برتمام احساست بوسه زنم،

ميخواهم اشكهايم تمام روحت را خيس كند

زدم فرياد خدايا اين چه رسمي ست.

 رفيقان را جدا کردن هنرنيست

رفيقان قلب انسانند خدايا بدون قلب چگونه ميتوان زيست

تحمل کن عزیز دل شکسته
تحمل کن به پای شمع خاموش
تحمل کن کنار گریه من
به یاد دلخوشیهای فراموش
جهان کوچک من از تو زیباست
هنوز از عطر لبخند تو سرمست
واسه تکرار اسم ساده تو ست
صدایی از منه عاشق اگر هست


منو نسپار به فصل رفته عشق
نذار کم شم من از آینده تو
به من فرصت بده گم شم دوباره
توی آغوشه بخشاینده تو
به من فرصت بده برگردم از من
به تو برگردمو یار تو باشم
به من فرصت بده باز از سر نو
دچار تو گرفتار تو باشم
به من فرصت بده باز از سر نو
دچار تو گرفتار تو باشم


نذار از رفتنت ویرون شه جانم
نذار از خود به خاکستر بریزم
کنار من که وا میپاشم از هم
تحمل کن، تحمل کن عزیزم
به من فرصت بده رنگین کمون شم
از آغوش تو تا معراج پرواز
حدیث تازه عشق توام من
به پایانم نبر از نو بیآغاز

                                                بدان كه دل به من اصرار كرد كه ديگر طاقت دوري ندارم

اگر روزي به تو گفتم كه من مردم از عشق تو

                                                بدان كه مرگ به من گفته كه غير از من نيست راهي براي تو

نيستي كنارم كه ببيني چگونه فرياد مي كشم

                                                 که آيا اين بود سزاي عاشقي چون من ؟!!!

وليكن تلخ تلخ
بعد از او اين زندگي ديگر چه سود

                       تنهایی را دوست دارم زیرا عشق دروغی در آن نیست

           در تنهاییهایم در انتظار خواهم گریست و انتظار کشیدنم راپنهان خواهم کرد

  دوستت دارم را چه زیبا بر بخار پنجره نوشتی...  و چه غم انگیز بود وقتی پاکش کردی...