مرا به تنهایی نسپار که در پس آن تنها تر نخواهم شد .

دوست داشتنی ترین طعم زندگیم برای تو مینویسم

برای همین تویی که پاسخ یکی از سوالات امروزت این است که : من برای از تو نگفتن هنوز جوانم!

من چگونه از تو دور شوم ؟؟؟ تویی که آرام و بی صدا در دلم لانه کردی و حالا معصومانه به من نگاه می کنی ؟

تویی که تمام ذهنم را با یادت آغشته کرده ای ؟

نگاه تو آسودگی ست و آرامشی که مرا در یاد تو تسخیر می کند .

میدانی ! کاش میشد زیر بارانی که در دلم می بارید قدم می زدی و من فرصتی می یافتم تا حضورت را مرور کنم .

افسوس ..... تو نمی دانی اینجا پر از تکرار نام توست ....انگار اشیاء نام تو را زمزمه میکنند .

کاش میتوانستم صراحتم را در صداقت عجین کنم و بگویم دلم برایت تنگ است .   

عزیز غزلهای ننوشته ام  خودت بگو ...... تویی که سوژه و هدف زندگی ام شدی .....چه بنویسم در  این غروب بدرنگ ...... بی تو ؟؟؟؟

تو اولین و تنها کسی بودی که انگشتان احساسم را لمس کردی و بوسیدی و گفتی

تمام لبخند هایمان را به می بوسه غسل می دهی

و من دعا میکنم هرگز  رد پایمان از ساحل نگاه همدیگر محو نشود .

عزیزکم :مرا به تنهایی نسپار که در پس آن تنها تر نخواهم شد

مرا به آغوشت راه بده، مي خواهم براي اولين بار ببوسمت

 بيا چشمانمان را ببنديم

ميخواهم وقتي لبهاي معصوممان به هم گره ميخورد

 وهر دو از فرط لذت در آغوش يكديگر نفس نفس ميزنيم

از لذت بيانتهاي جسممان،

 وجود نامحدود زيبايي را با چشماني بسته تصور كنيم

چشمانت را باز كن

 لبهايمان از گرمي شهوت خشك شده اما گونههايمان از اشك خيس،

 ما ساعتهاست كه در آغوش يكديگر ميگرييم.

اي تنها هم آغوش من،

 بيا كه احساسم را برايت دست نخورده نگه داشتهام

بيا كه ميخواهم وقتي دستانم را به روي احساست ميگذارم،

از فرط لذت ، قطرههاي اشك بر گونههايم بدرخشد.

ميخواهم با اشكهايم برتمام احساست بوسه زنم،

ميخواهم اشكهايم تمام روحت را خيس كند

زدم فرياد خدايا اين چه رسمي ست.

 رفيقان را جدا کردن هنرنيست

رفيقان قلب انسانند خدايا بدون قلب چگونه ميتوان زيست

تحمل کن عزیز دل شکسته
تحمل کن به پای شمع خاموش
تحمل کن کنار گریه من
به یاد دلخوشیهای فراموش
جهان کوچک من از تو زیباست
هنوز از عطر لبخند تو سرمست
واسه تکرار اسم ساده تو ست
صدایی از منه عاشق اگر هست


منو نسپار به فصل رفته عشق
نذار کم شم من از آینده تو
به من فرصت بده گم شم دوباره
توی آغوشه بخشاینده تو
به من فرصت بده برگردم از من
به تو برگردمو یار تو باشم
به من فرصت بده باز از سر نو
دچار تو گرفتار تو باشم
به من فرصت بده باز از سر نو
دچار تو گرفتار تو باشم


نذار از رفتنت ویرون شه جانم
نذار از خود به خاکستر بریزم
کنار من که وا میپاشم از هم
تحمل کن، تحمل کن عزیزم
به من فرصت بده رنگین کمون شم
از آغوش تو تا معراج پرواز
حدیث تازه عشق توام من
به پایانم نبر از نو بیآغاز

                                                بدان كه دل به من اصرار كرد كه ديگر طاقت دوري ندارم

اگر روزي به تو گفتم كه من مردم از عشق تو

                                                بدان كه مرگ به من گفته كه غير از من نيست راهي براي تو

نيستي كنارم كه ببيني چگونه فرياد مي كشم

                                                 که آيا اين بود سزاي عاشقي چون من ؟!!!

وليكن تلخ تلخ
بعد از او اين زندگي ديگر چه سود

                       تنهایی را دوست دارم زیرا عشق دروغی در آن نیست

           در تنهاییهایم در انتظار خواهم گریست و انتظار کشیدنم راپنهان خواهم کرد

  دوستت دارم را چه زیبا بر بخار پنجره نوشتی...  و چه غم انگیز بود وقتی پاکش کردی...